الشيخ عباس القمي (مترجم :انصاريان)
53
مفاتيح الجنان (فارسى)
دعاى روز جمعه به نام خدا كه رحمتش بسيار و مهربانىاش هميشگى است ستايش خداى را كه آغاز هستى است پيش از آفرينش و حياتبخشى ، و پايان هستى است پس از نابودى هرچيز ، دانايى كه از ياد مبرد آن را كه يادش كند و كم نگذارد از آنكه شكرش را به جاى آورد و نااميد نسازد آن را كه خواندش و قطع كند اميد آنكه به او اميد بست . بار خدايا ! تو را گواه مىگيرم و تو براى گواهى كافى هستى و گواه مىگيرم همهء فرشتگانت و ساكنان آسمانهايت و نگهبانان عرشت و رسولان و پيامبرانى كه برانگيختى ، و انواع مخلوقات كه آفريدى ( همه و همه را گواه مىگيرم ) بر اينكه باور دارم كه همانا تويى خدا ، شايستهء پرستشى جز تو نيست . يگانهاى ؛ شريكى ندارى و بىهمتايى و تخلف و تبديلى در گفتارت نيست و اينكه محمّدكه خدا بر او و خاندان او درود فرستد بنده و فرستادهء توست . رسالتى را كه بر عهدهاش نهاده بودى به بندگانت ادا كرد و در راه خدا به حق كوشيد و به پاداشى كه حق است مژده داد و از عذابى كه راست است بيم داد ، خدايا ! تا زندهام مرا بر دين خود ثابت بدار و دلم را پس از آنكه به نور هدايت روشن نمودى گمراه مكن و از نزد خود رحمتى بر من ببخش چرا كه ، تنها تو بخشايندهاى ، درود فرست بر محمّد و خاندان محمّد و مرا از پيروان و شيعيان او قرار ده و در گروه او محشورم گردان ، و بر انجام واجبات جمعهها و طاعاتى كه در ان بر من لازم نمودى توفيقم ده ، و عطايى كه در رستاخيز براى اهل جمعه قرار دادهاى نصيبم گردان ، چه همانا تويى قدرتمند حكيم .